|
Classificatiesysteem
De Mobiliteitswijzer is een classificatie van vijf cliënten. Stuk voor stuk hebben ze hun eigen kenmerken en een verschillende persoonlijke geschiedenis en achtergrond. Toch is er een duidelijke classificatie in de mate van hun zogenoemde functionele mobiliteit. Er is besloten om te kiezen voor functionele mobiliteit in plaats van de onderliggende specifieke ziektes en hun medische diagnoses. Dit betekent dat in het classificatiesysteem de gevolgen van ziektes en hun invloed op het dagelijks functioneren centraal staan. Per slot van rekening wordt de afhankelijkheid van zorg, en tot op grote hoogte de kwaliteit van het leven, bepaald door de gevolgen van een ziekte (de resulterende functionele mobiliteit) en niet door de ziekte zelf.
Functionele benadering gekoppeld aan erkende systemen
Deze fundamentele nadruk op de gevolgen van ziektes op het functioneren is verbonden aan bestaande classificatie- en beoordelingssystemen, in het bijzonder de internationale systemen ICF en RAI.De door de Wereldgezondheidsorganisatie ontwikkelde ICF (Internationale Classificatie van Functioneren, Invaliditeit en Gezondheid) wordt vaak toegepast bij revalidatie en wordt door de meeste fysiotherapeuten gehanteerd.
Het RAI-beoordelingssysteem (Resident Assessment Instrument) is oorspronkelijk ontwikkeld in de Verenigde Staten met als doel de zorgkwaliteit te verbeteren. Ook is overeengekomen dat alle Medicare- en Medicaid-instellingen het RAI-beoordelingssysteem moeten gebruiken om voor subsidies in aanmerking te komen.
|
