|
De Mobiliteitswijzer – Classificatie en beoordeling
Cliënten van zorginstellingen voor ouderen en andere instellingen zijn zeer uiteenlopend van aard. We willen ieder van hen de best mogelijke zorg bieden. Dat betekent zorg die hen in staat stelt de hoogst mogelijke kwaliteit van leven te behouden.
In de zorg worden keuzes gemaakt op basis van een beoordeling van onze cliënten. Naast het afstemmen van de zorg op de individuele cliënten moet er ook een vorm van standaardisatie en classificatie zijn. Dat zal leiden tot transparante zorgplannen, het bewaken van de geschiktheid van het zorgplan, en - vanuit de resultaten daarvan - tot het plannen van de zorg binnen een zorginstelling.
Dit is een van de redenen waarom ArjoHuntleigh de Mobiliteitswijzer heeft ontwikkeld. De Mobiliteitswijzer is een classificatiesysteem dat gebaseerd is op vijf typische cliënten en hun mate van functionele mobiliteit. Door de Mobiliteitswijzer is het mogelijk een hoge zorgstandaard te ontwikkelen, gebaseerd op inzicht in en bewaking van de eisen en randvoorwaarden voor de zorg en de gezondheid van de zorgverleners (opleiding, hulpmiddelen en werkomgeving).
Vijf mobiliteitsniveaus
De vijf mobiliteitsniveaus vormen de basis van de Mobiliteitswijzer. Vanuit het oogpunt van de zorg is het van essentieel belang om de mobiliteit van de cliënten te stimuleren, maar ook om uiteindelijk passiviteit te accepteren. Ook moet rekening worden gehouden met de zorgverleners en moeten zij een professionele werkomgeving aangeboden krijgen. De verschillende categorieën zijn zeer uiteenlopend en elke categorie heeft zijn eigen kenmerken. De vijf verschillende niveaus van mobiliteit zijn bekend onder de namen Albert, Barbara, Carl, Doris en Emma (A-E).
|
